Reactie op “Doen is de beste manier van denken”

Sinds een paar jaar geleden bovenstaand filmpje op internet verscheen, heb ik het al verschillende keren voorbij zien komen. Het wordt veel gedeeld op social media omdat het erg inspireert. Er zitten mooie boodschappen in het filmpje, maar ik heb er toch ook wat kanttekeningen bij.

In het filmpje wordt conformeren afgetekend als iets negatiefs, als het tegenovergestelde van creativiteit en ‘jezelf kunnen zijn’. Je aan de norm houden krijgt hier een negatieve bijsmaak, alsof het iets is dat ongewenst is. Helaas ben ik het daar, als sociaal wezen, niet helemaal mee eens.

Om een succesvolle samenleving te organiseren, zul je met elkaar moeten samenwerken. Sociale normen zijn er om op elkaar te kunnen vertrouwen, op elkaar voort te bouwen. Door afspraken te maken kunnen structuren worden gecreëerd die groter zijn dan onszelf, zoals gebouwen, wegen, en ook ziekenhuisapparatuur et cetera.  ‘Werken gaat klaarblijkelijk niet over jou als individu’. Dat klopt, en dat is maar goed ook. Werken gaat over deel uitmaken van een groter geheel, en iets toevoegen aan een samenleving. Boven het individu en je ego uit stijgen. Als alle neuzen een andere kant op staan, kom je nooit vooruit. Als twee neuzen dezelfde kant op staan, wordt er samengewerkt. Alleen ben je misschien sneller en creatiever, samen kom je verder. Conformisme is niet altijd slecht, al doet de toon van het filmpje dat wel zo klinken.

Overigens zeg ik niet dat iedereen altijd moet gehoorzamen. Een regel mag nooit een doel op zich worden. Om creatief te zijn moet je inderdaad voorbij de regels en voorbij de norm durven kijken. En ik ben het ook zeker eens dat je op een gegeven moment dingen moet doen om verder te komen. Daarnaast denk ik dat reflectie op zijn tijd, ergens bovenuit kunnen stijgen, ook erg belangrijk is. Dingen durven bevragen. Ik hoop dan ook dat iedereen die daar behoefte aan heeft, in hun werk ruimte krijgt om te reflecteren. Als die ruimte er niet is en je verlangt daar wel naar, dan adviseer ik om verder te zoeken naar een nieuwe baan.

 De makers van het filmpje weten zelf ook dat hun boodschap wat overdreven geformuleerd is, want in de comments onder het youtube-filmpje schrijven ze:
“Overigens is het zo dat we deze boodschap vooral wat sterker neerzetten om een discussie los te maken. In werkelijkheid ligt alles genuanceerder, maar dan is de kracht uit de impuls gehaald ;-).”

Al met al is het filmpje met wat kanttekeningen best de moeite van het bekijken waard.

Tags: , ,

Over de auteur

Niek Verlaan (1985) werkt als beleidsmedewerker bij Volksgezondheid en als projectmanager bij Mobiliteit, Gemeente Utrecht. Hij is breed geïnteresseerd en houdt ervan om conceptueel denken te vertalen naar de praktijk. Hij rondde de bachelors Mediatechnologie en Liberal Arts & Sciences af en voltooide in de zomer van 2013 de master Wijsbegeerte.

1 Antwoord

Trackback  •  Comments RSS

  1. Arthur Kruisman schreef:

    Hi Niek, Wat een leuke reactie. Dank je wel. En natuurlijk heb je gelijk in de argumenten die je schrijft. Ons betoog is vooral gericht op de inertie en de passiviteit die wij veel tegenkomen door het normeren en het standaardiseren. Natuurlijk zijn wij ook van de verbinding en van de samenwerking, maar dan wel vanuit de waardering van verschillen in plaats van af te vlakken en te normeren. Wij geloven ook in normeren als het gaat om ‘dingen’ maar niet als het gaat om talenten. Zo zijn functiebeschrijvingen misschien handig voor het overzicht vanuit een onderneming gezien, maar niet vanuit de breedte van het beschikbare talent altijd even wenselijk. Ik pleit voor ons als ‘human being’ in tegenstelling tot het zijn van een ‘human resource’. Neemt niet weg dat ik het met de meeste van je argumenten eens kan zijn. Het is meer een pleidooi voor die omgevingen waar het samenwerken stroef verloopt door te strakke hiërarchie of normering van mensen en het vernieuwend vermogen wordt gesloopt omdat iedereen, vaak zonder na te denken, doelstellingen nastreeft zonder na te denken over de bedoeling van het geheel. Als je het leuk vindt komen we graag eens langs. We hebben veel voor gemeenten gedaan. Tot later en nogmaals dank voor de leuke reflectie. Kan ik echt waarderen. Arthur.

Antwoord Plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Top